و حرما امنا و صدقا و صيانة و عفّة و امانة ( 1 ) و جعلنا الحكّام على النّاس و بارك [ 189 - پ ] في ( 2 ) بلدنا الَّذي نحن فيه ( 3 ) ثمّ انّ ابن اخي هذا محمّد بن عبد اللَّه لا يوزن به رجل من قريش الَّا رجح به و لا يقاس به رجل الَّا عظم عنده و ان كان فى المال قلّ فانّ المال عارية مستردّة و ظلّ زائل و له في خديجة رأى و لها فيه مثل ذلك و ما تطلبون ( 4 ) من الصّداق فالىّ و علىّ ، و به هر حال آن كس كه كافر باشد اين نگويد ، و اعتقاد ندارد . و معلوم است كه تا ابو طالب زنده بود ، رسول - صلَّى اللَّه عليه و على آله - محروس و مصون بود ، و در شعيب او در حمايت او بود ، و كس نيارست او را تعرّض كردن . چون او فرمان يافت ( 5 ) در مكّه نتوانست بودن ، از مكّه هجرت ( 6 ) بايست كردن او را به مدينه . تا آورده‌اند كه چون ابو طالب را وفات رسيد ، رسول را مىرنجانيدند ، گفت : يا عمّ ما اسرع ما وجدت فقدك ، چه زود پديد آمد بر من فقد و نايافت تو . و ابو هريره روايت كرد كه رسول - عليه السّلام - گفت : ما زالت ( 7 ) قريش كافّين عنّي حتّى مات عمّي ابو طالب ، گفت : [ هميشه ] ( 8 ) دست قريش از من كوتاه بود تا عمّم ابو طالب زنده بود . سيف بن عميره روايت كرد از صادق - عليه السّلام - كه او گفت : اوّل نماز جماعتى كه در اسلام كردند ، آن بود كه ابو طالب بگذشت رسول را ديد كه نماز مىكرد و على بر دست راست او ايستاده بود ، و جعفر با ابو طالب بود ، جعفر را گفت : صل جناح ابن عمّك ، او بيامد و بر دست چپ رسول بايستاد و رسول نماز كرد به ( 9 ) ايشان ، و ابو طالب اين بيتها بگفت - شعر : انّ عليّا و جعفرا ثقتي عند ملمّ الزّمان و الكرب و اللَّه لا اخذل النّبىّ و لا . . . يخذله من بنىّ ذو حسب لا تخذلا و انصرا ابن عمّكما اخي لأمّي من بينهم و أبي

--> ( 1 ) . همهء نسخه بدلها : ديانة . ( 2 ) . همهء نسخه بدلها : لنافى . ( 3 ) . اساس : به صورت « به » هم خوانده مىشود . ( 4 ) . همهء نسخه بدلها : يطلبون . ( 5 ) . همهء نسخه بدلها بجز كا رسول - عليه السّلام . ( 6 ) . مش كرد به مدينه اگر ابو طالب زنده مىبود چرا پيغمبر را هجرت . ( 7 ) . همهء نسخه بدلها بجز كا : زال . ( 8 ) . اساس : ندارد ، به قياس با نسخه آب ، افزوده شد . ( 9 ) . آز ، كا : با .